Beklenti

İhanet, çoğu zaman sadece aldatmak ya da yalan söylemek olarak düşünülür. Oysa gerçek ihanet, duygularımızın kandırılmasıdır. Birinin bize farklı bir yüzünü göstermesi, aslında hiç var olmayan bir samimiyete inandırmasıdır.

İnsan ilişkilerinde en büyük yanılgılardan biri, sevginin karşılıklı olacağı beklentisidir. Biz birini sevdiğimizde, onun da bizi seveceğini varsayarız. Oysa sevgi tek taraflı olabilir. Bir şeye sahip olmak istememiz, ona sahip olacağımız anlamına gelmez. Duygularımız birini isterken, o kişi bizi istemeyebilir.

Zamanla hayatımıza yeni insanlar girer. Belki de bizde karşılık bulmayan duygular, başka biri tarafından bize hissettirilir. Bu noktada roller değişir: bir zamanlar yanlış kişiye hislerini veren biz, başkası için yanlış kişi olabiliriz.

İşte bu döngü, insan ilişkilerinin doğasında vardır. Bazen hislerimiz yanlış kişiye harcanır, bazen de başkalarının duyguları bizim üzerimizde harcanır. Bu durum, bizim değerimizi azaltmaz; sadece doğru eşleşmenin henüz gerçekleşmediğini gösterir.

Hiçbir ilişki dört dörtlük değildir. Kusurlar, eksikler ve fazlalar, duyguların doğal akışının bir parçasıdır. İhanet, hayal kırıklığı ve yeniden doğuşlar, kalbin yolculuğunda kaçınılmaz duraklardır.