İlişkiler artık kalpten değil, arzudan besleniyor; insanlar birbirini değil, sahip olma hissini seviyor.

Bugün bağlar derinlikten çok yüzeyde kalıyor. Gerçek sevgi yerine, elde etme isteği ön plana çıkıyor. İnsanlar birini kaybetmekten korkmuyor; çünkü asıl mesele o kişiyi gerçekten sevmek değil, onu kazanmak, kısa süreli bir heyecan yaşamak, tatmin bulmak.

İlişkiler bu yüzden hızla kuruluyor, hızla bitiyor. Bir gün büyük bir tutku gibi başlayan şey, ertesi gün sıradanlaşıyor. Arzunun ateşi söndüğünde geriye yalnızca tüketilmiş duygular kalıyor. Sevgi, sabır ve bağlılık yerini anlık hazlara bırakıyor. İnsanlar birbirini değil, sahip olma duygusunu seviyor. Bu da ilişkileri ucuz, geçici ve kırılgan hale getiriyor