Benliğimi kaybettim, artık ben o kişi değilim. İçimden bir parça eksildi, beni tamamlayan şey yok oldu. Eski benden kalan hiçbir şey kalmadı, sadece boşluk ve sessizlik. Kalbim hâlâ aynı ritimde atıyor ama artık aynı hisleri taşımıyor.
Neden bu kadar ağırmış kendim olmayı kaybetmek? Neden eskisi gibi hissedemiyorum? Sanki içimdeki ben, bir gölgeye dönüşmüş; var ama dokunulamıyor. Her nefesimde bir eksiklik, her adımımda bir yabancılık var.
Artık aynaya baktığımda gördüğüm yüz bana ait değil gibi. İçimdeki benliğin parçaları dağılmış, geriye sadece kırık bir yansıma kalmış. Ve en acısı, bu kırık parçaların hâlâ benim olduğumu bilmek…
Yorum bırakın