Aldatmak aslında kendine aldanmaktır. Bir kaçış ararken insan, farkında olmadan hem kendini hem de onu sevenleri arkada bırakır. Kırar, yok eder. Var olan bağı hiç etmek, güveni ve sevgiyi silmek demektir. Gururunu yüceltmeye çalışırken başkasıyla harcadığın hisler, seni gerçekten seven kadını ya da adamı yok sayar. Oysa bu, birinin yeniden sevebilme ihtimalini ortadan kaldırır. Çünkü aynı duygularla yaklaşan biri olduğunda akla yalnızca yaşanan acılar gelir; kişi bir adım geri çekilir, mesafesini korur.
Aldatmanın duygusal etkileri çok derindir. Güven kaybolur, özsaygı zedelenir. İçte öfke, hüzün, kaygı ve stres birikir. Bu sadece kalpte değil, bedende de iz bırakır: uykusuz geceler, iştahsızlık, çarpıntılar… Zaman geçtikçe yeni bir ilişkiye güvenle yaklaşmak zorlaşır; insan temkinli, mesafeli olur.
Sonunda aldatma, sadece bir ihanet değil; bir insanın ruhunda kalıcı bir yara açar. İyileşmek kolay değildir. zaman, sabır ve kendine şefkat gerekir. Ama en önemlisi, insanın yeniden kendine inanmayı öğretmesidir.
CİPESYA MEDYA 
Yorum bırakın